Over AI hoor je meestal twee geluiden. Het ene zegt dat het al je werk overneemt, het andere dat het onzin is die je nergens voor kunt vertrouwen. Ik zit ertussenin, en dat middenverhaal schrijft bijna niemand op. AI is bij mij gereedschap, geen verkoopargument. Ik zet het aan waar het tijd scheelt, en ik zet het uit waar het schade kan aanrichten. Hieronder precies waar, met voorbeelden uit mijn eigen week.
Drie dingen die AI mijn werkweek écht sneller maken
Samenvatten staat bovenaan. Een lange mailwisseling, een technisch document van dertig pagina’s, de losse aantekeningen van een gesprek — ik laat er eerst een samenvatting van maken en lees die. Het origineel lees ik daarna nog steeds, maar ik weet dan al waar ik op moet letten. Het scheelt me niet het denkwerk, het scheelt me het zoeken.
Sorteren en labelen is de tweede. Als er van alles binnenkomt — vragen, meldingen, losse ideeën — is de saaiste stap ze op de juiste hoop leggen. “Dit is een storing, dit is een wens, dit is een factuurvraag.” Een computer die tekst leest, kan dat grofweg voorsorteren. Ik loop de stapels daarna na, maar ik begin niet meer bij nul.
En de derde: een eerste concept. Niet het eindantwoord — het kladje. Een eerste versie van een mailantwoord dat ik daarna herschrijf tot het klopt. Of commentaar op mijn eigen code: ik laat een tweede paar ogen over een pull request (een kant-en-klaar wijzigingsvoorstel) lopen voordat ik zelf ga nakijken. Het vindt geen fouten die ik zou missen, maar het wijst me op de plek waar ik nog eens goed moet kijken. Sneller bij de vraag “klopt dit wel” — dat is de winst.
Wat deze drie gemeen hebben: er zit altijd nog een mens tussen het resultaat en de buitenwereld. Ik dus.
Drie plekken waar ik het uitzet
De eerste: alles wat definitief de deur uit gaat zonder dat ik ertussen zit. Code die live gaat, een factuur, een cijfer in een offerte. Daar mag geen “waarschijnlijk goed” in zitten. AI klinkt zelfverzekerd, óók als het ernaast zit — en juist die zelfverzekerde fout is de duurste. Dus de laatste controle doe ik zelf, met de hand.
De tweede: waar oordeel nodig is. Of je iets wél of níet moet bouwen, of een koppeling de moeite waard is, of een klant beter af is met iets simpelers — dat is geen tekstklus, dat is een afweging met gevolgen. Daar wil ik verantwoordelijkheid voor kunnen dragen, en dat kan alleen als het mijn eigen oordeel is.
De derde: waar de klant zijn eigen woorden moet houden. De stem van een bedrijf — hoe je over je eigen werk praat — is niet iets dat je uit een model laat rollen. Als ik een tekst gladstrijk tot hij “vlot” klinkt, ben ik de eerlijkheid kwijt waar het hele merk op rust. Ik help je woorden aanscherpen, ik verzin ze niet vóór je.
De vraag die ik stel vóór elke AI-stap
Eén vraag beslist het, elke keer: wat gebeurt er als dit fout gaat, en wie merkt het?
Gaat het om een samenvatting die ik zelf daarna nalees — dan is een foutje goedkoop, ik vang het op. Gaat het om iets dat rechtstreeks bij jou of jouw klant terechtkomt zonder tussenstap — dan is de fout duur, en zet ik het uit. Geen AI om de AI. Niet omdat het modern staat, maar omdat het op díe plek werk uit handen neemt dat ik anders zit te herhalen.
Ik bouw software sinds 2015, en de afweging zelf is niet nieuw — alleen het gereedschap is dat. Wie het werktuig verwart met het werk, levert of te veel op (fouten die niemand meer naleest) of te weinig (uren die je zou kunnen besparen).
Wat dit voor jouw automatisering betekent
Vraag je me om een koppeling of een stukje automatisering te bouwen — bijvoorbeeld bestellingen die vanzelf in je administratie belanden — dan zit deze afweging er al in. Ik plak niet standaard een AI-doosje op je proces omdat het kan. Ik kijk waar de saaie, herhaalde stap zit, en of een fout daar goedkoop of duur is. Op de goedkope plekken bespaart automatisering je echt tijd. Op de dure plekken hoort een mens te beslissen, en dat zeg ik dan ook gewoon.
Dat is meteen het verschil tussen automatisering die je vertrouwt en automatisering die je stiekem toch elke keer nacontroleert. Wil je weten waar dat voor jouw werk zit — welke stap veilig weg kan en welke niet — kijk dan bij api-koppelingen of blader eens door mijn werk.
Loopt er een terugkerende klus waarvan je denkt “dit moet slimmer kunnen”? Plan gerust een gratis kennismaking van 45 minuten via de contactpagina — dan kijken we samen of dat klopt.